close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • KAZIMIERZ KURNIKOWSKI

  • (v. Kurnikowski-Jacobi) Ur. Nowy Sącz. Zm. Rio Ceballos, prow. Córdoba, Argentyna. Syn Teofila starszego komisarza maszyn przy Kolejach Państwowych i Marii z d. Jacobi. Uczęszczał do c.k. Gimnazjum w Nowym Sączu w latach 1895-1901, a następnie do III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie 1901-1903 i uzyskał tam maturę. Studia odbywał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1903-1907, a następnie na Wydziale Filozoficznym tego samego Uniwersytetu w 1908/09 i 1911/12. W 1909 ukończył na UJ doktorat w zakresie prawa. Od  10.10.1908 do 21.11.1911 pracował jako praktykant sądowy do stanu sędziowskiego w Austriackim Sądzie Krajowym w Krakowie. Otrzymawszy uprawnienia sędziowskie, był od 21.11.1911 do 23.12.1912 sędzią w austriackim Sądzie w Chrzanowie, a później, od 23.12.1912 do 22.03.1918 sędzią w austriackim Sądzie Najwyższym i kasacyjnym w Wiedniu. W odradzającej się Polsce był od 22.03.1918 do 30.11.1918 wice-sekretarzem w Ministerstwie Opieki Społecznej.

                Po przejściu do służby zagranicznej, był od 15.04.1919 (według niektórych źródeł od 28.04) do 15.03.1920 konsulem w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku, ale portu nowojorskiego dotarł dopiero 2.06.1919. Od 1.01. do 1.04.1920 pracował jako kierownik Konsulatu. Przeniesiony, objął kierownictwo Konsulatu RP w Pittsburgu; datą objęcia placówki jest niepewna, najczęściej podawaną jest 15.03.1920, ale dopiero w 05.1920 Naczelnik Państwa podpisał jego list akredytacyjny jako konsula RP w Pittsburgu. Początkowo jako konsul, a już od 28.04.1926 do 1.05.1926 jako konsul generalny. Kolejna placówką, która kierował był od 1.05.1926 do 31.12.1928 jako konsul generalny i kierownik Konsulatu Generalnego RP w Chicago. W powołanym do życia w 05.1928 w Chicago Polsko-Amerykańskie Towarzystwo Tatrzańskie, został jego prezesem honorowym.

                Odwołany, pracował od 1.01.1929 do 1.01.1931 w centrali MSZ w Wydziale Administracyjno-Konsularnym (K.III) Departamentu Konsularnego jako radca ministerstwa; tam też 1.02.1930 został mianowany zastępcą naczelnika Wydziału K.III. 

                Ponownie skierowany na placówkę, był od 1.01.1931 do 28.02.1937 konsulem generalnym i kierownikiem Konsulatu Generalnego RP w Jerozolimie. Awansowany był od 1.03.1937 do 1.01.1941posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Poselstwie RP w Buenos Aires, Argentyna i w La Paz, Boliwia, z siedzibą w Buenos Aires, także w Santiago de Chile, Chile; w Quito, Ekwador; w Asunción, Paraguay; Limie, Peru; Montevideo, Urugwaj. 15.10.1937 złożył listy uwierzytelniające prezydentowi Urugwaju. 24.11.1940 uczestniczył w otwarciu Towarzystwa Polskiego im. Gen. Wł. Sikorskiego w Berazategui, prow. Buenos Aires.

             Odwołany, pozostał na terenie Argentyny. Na wniosek premiera, gen. Wł. Sikorskiego, rada ministrów 15.01.1942 podjęła decyzję o zwolnieniu go ze służby państwowej. Brak informacji o dalszych losach.

             Odznaczenia: Order Odrodzenia Polski (Polonia Restituta) V kl., Medal 10-lecia Odzyskania Niepodległości oraz Brązowy i Srebrny Medal za długoletnia służbę.

             Brak informacji na temat rodziny.

     

             Archiwalia i publikacje urzędowe:

     

    Archiwum Akt Nowych [dalej AAN] - Kancelaria Cywilna Naczelnika Państwa sygn.73 s.96;

    AAN – Ministerstwo Spraw Zagranicznych sygn.171 s.15; sygn. 274 s.218; sygn. 863 s.67-69; sygn.5260 s.214; AAN – Prezydium Rady Ministrów część VIII sygn.247 s.105-106; AAN – Ambasada w Waszyngtonie sygn.2075 s.93,207; sygn.2103 s.24,25; Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Warszawa 1920 s.38; 1923 nr 6 s.115; 1923 nr 10 s.196; 1925 nr.12 s.199; 1926 nr.4 s.43; Rocznik Służby Zagranicznej 1932 s.33, 226, 249; Rocznik Służby Zagranicznej 1937 s.43, 47, 57, 111, 113, 121, 122, 123, 130, 185; Rocznik Służby Zagranicznej 1939 s.44, 48, 51, 60, 121, 124, 133, 134, 136, 146, 208; Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Centrala i placówki w 1921 r. Warszawa [1921?] s.45.

    Literatura: Corpus studiosorum Universitatis Iagellonicae in saeculis XVIII-XX. Tomus III: K-Ł, pod redakcją Krzysztofa Stopki, Kraków 2009, s.764; Gruber Henryk: Wspomnienia i uwagi 1892-1942, Londyn [Br.r.wyd.], s.449, 528, 530-533, 544; Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej ... s.101; Polska Służba Zagraniczna po 1 września 1939 r., Londyn 1954, s.44, 45, 46, 47, 48, 62, 67; Protokoły z posiedzeń Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej. Tom IV, Kraków 1998 s.99, 108, 117, 202; Reymont w Ameryce. Listy do Wojciecha Morawskiego. Opracował i wstępem opatrzył Leon Orłowski, Warszawa 1970, s.14; Skóra Wojciech: Służba konsularna Drugiej Rzeczypospolitej. Organizacja, kadry i działalność, Toruń 2006, s.316, 318-319; Wnuk Włodzimierz: Górale za wielka wodą, Warszawa 1985 s.39-40; Żukowski Przemysław M.: Pracownicy i absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego w polskiej służbie zagranicznej, 1918-1945, „Zeszyty Historyczne” 2008, nr.165 s.54-55.

    Prasa: Nekrologi, „Głos Polski” (Bu.Ai.) nr.36(2995):3.09.1965 s.5;

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: