close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • OSWALD KERMENIĆ

  • Ur. w Penzing pod Wiedniem. Zm. w Limie. Syn Aurelego i Emilii z d. Osswalt. Uczęszczał do gimnazjum państwowego w Radantz (Bukowina), a następnie podjął studia w Akademii Konsularnej (kierunek orientalny) w Wiedniu. Ukończył jednak Akademię Handlową w Wiedniu. Wstąpił do austro-węgierskiej służby konsularnej, w której pozostawał od 18.11.1909 do 17.06.1919; 18.11.1909 przydzielony do cesarsko-królewskiego Konsulatu Generalnego w Moskwie; tam od 10.12.1909 był attaché, 26.05.1911 awansował na stanowisko wicekonsula. 28.12.1911 przydzielony został do Konsulatu Generalnego w Warszawie; a od 08.1914 do 07.1915 prowizorycznie przydzielono go do placówki w Berlinie dla zorganizowania wydziału polskiego do spraw opieki nad uchodźcami i bezdomnymi z Galicji. W 08.1915 powrócił do Warszawy; 8.05.1917 został mianowany konsulem. Brak danych nt. jego losów w latach 1917–1920.

     

    W polskiej służbie dyplomatycznej pracę rozpoczął od Komisariatu Generalnego RP w Gdańsku, gdzie od 1.05.1920 do 31.05.1927 był urzędnikiem: od 1.05.1920 do 1.01.1924 starszym referentem, a od 1.01.1924 do 26.10.1924 starszym referentem z tytułem radcy poselstwa. W ostatnim okresie pobytu w Gdańsku, od 26.10.1925 do 31.05.1927 pracował w charakterze radcy Biura Komisarza Generalnego RP w Gdańsku. Odwołany do MSZ, został przydzielony 1.06.1927 do Departamentu Konsularnego, i do 15.07.1928, nadal jako radca, pracował w Wydziale Prawno- Rewindykacyjnym (K.II.). Od 15.07.1928 do 15.10.1934 rzebywał na urlopie bezpłatnym. Od 16.10.1934 był zatrudniony w Biurze Radcy Ekonomicznego Departamentu Polityczno-Ekonomicznego. 1.10.1936 został mianowany konsulem generalnym w Konsulacie RP w Antwerpii, który opuścił po ataku niemieckim na Belgię w 1940. Przez Francję i Hiszpanię dotarł do Portugalii, skąd w 10.1940 ewakuował się do Brazylii jako uchodźca wojenny. Następnie otrzymał nominację na kierownika Poselstwa RP w Limie początkowo prawdopodobnie w randze chargé d’affaires. Wedle różnych przekazów miało to miejsce 1.01.1941 lub 1942. Z Rio de Janeiro wyjechał prawdopodobnie na przełomie 04–05.1942. W 1943 występował jeszcze jako chargé d’affaires a.i. Po wycofaniu uznania rządu RP na uchodźstwie pozostał w Peru jako jego przedstawiciel.

     

    Pracował wówczas również jako korespondent Polskiej Agencji Telegraficznej w Limie. Został pochowany w Limie.

    Żona Konstancja z d. Heinzel (ur.w 1895?), troje dzieci: Aldona Maria (ur. w 1918?), w czasie drugiej wojny światowej od 1940 pracowa⊃3;a w brytyjskiej propagandzie w Rio de Janeiro, a w 1945 miała być zatrudniona w placówce polskiego Ministerstwa Informacji i Dokumentacji RP w Limie; Gabriela Maria (ur. w 1923?) i Jan Maria (ur. w 1926?).

    Odznaczenia: Medal 10-lecia Odzyskania Niepodległości.

     

    Archiwalia i publikacje urzędowe: Archiwum Akt Nowych (dalej AAN) –Prezydium Rady Ministrów (dalej PRM) część VIII sygn. 247 s. 12-14; AAN-PRM VIII 6, s. 221-222; Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych zespół 6.Departament Polityczny t. 1416 k.7; Polski Instytut Naukowy w Ameryce (dalej PIN) – Akta Poselstwa RP w Rio de Janeiro  box 6/508; PIN-Rio box 6/181; Dziennik Urzędowy  MSZ, 1933, s. 24; Rocznik Służby Zagranicznej 1933, s. 36; Rocznik Służby Zagranicznej 1937, s. 177.

    Literatura: Grabowski Waldemar: Polska Agencja Telegraficzna 1918–1991, Warszawa 2005, s. 313, 365; Historia dyplomacji polskiej, 1939–1945, s. 588, 707, 770; Los polacos en el Perú, Lima 1979, s. 158; Polska Służba Zagraniczna, s. 44 (tu błędnie zapisany jako Karmenic), s. 62, 79.

    Prasa: „Biuletyn Informacyjny” Towarzystwa „Polonia” w Rio de Janeiro, 1.05.1942, s. 3.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: