close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • FRANCISZEK WAKULSKI

  • Zgodnie z aktem urodzenia znalezionym w Archiwum Państwowym w Płocku urodził się 2 marca 1842 roku w Gostyninie, które wówczas znajdowało się pod zaborem rosyjskim. Jego ojcem był Franciszek Ksawery Wakulski, a jego matką Katarzyna z Parazińskich. Był trzecim z siedmiorga dzieci.

     Ze względu na pracę ojca, przenieśli się do Suwałk, gdzie młody Franciszek ukończył Gimnazjum. Studia rozpoczął w 1863 r. w Szkole Głównej w Warszawie na Wydziale Matematyczno-Fizycznym, gdzie uzyskał tytuł magistra nauk matematycznych w dniu 6 marca 1867 roku.

    W związku z Powstaniem Styczniowym, które trwało od 22 stycznia 1863r. do jego upadku jesienią 1864, wielu studentów Szkoły Głównej zmuszonych było opuścić jej mury. Wakulski po klęsce narodowej insurekcji musiał jak i setki innych młodych ludzi wyemigrować do Francji.

    W Paryżu, w 1869 roku Wakulski został przyjęty do słynnej Szkoły Dróg i Mostów, gdzie studiował przez cztery lata. Studia ukończył w 1873 roku uzyskując dyplom inżyniera i najwyższe oceny z egzaminów. W czasie studiów był również członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Ścisłych założone w 1870 roku przez polskich inżynierów w Paryżu.

    W tym czasie w Peru polski inżynier Ernest Malinowski już zdobył sobie renomę w budowie transandyjskiej linii kolejowej i z jego inicjatywy rząd peruwiański wysłał do Paryża misję w celu zakontraktowania inżynierów, dając priorytet polskim absolwentom Szkoły Dróg i Mostów. Pierwsi, zakontraktowani w 1869 roku to inżynierowie Edward Habich i Aleksander Miecznikowski; później zostali zakontraktowani w 1873 roku Władysław Folkierski, Władysław Kluger, Tadeusz Stryjeński, Aleksander Babiński, Bolesław Majerski i Franciszek Ksawery Wakulski - którzy przybyli do Peru na początku roku 1874.

    Początkowo Wakulski współpracował z Ernestem Malinowskim w realizacji projektu kolei na trasie Callao – La Oroya. Pracował również samodzielnie. Zaprojektował budowę drewnianego mostu na rzece Rímac celem połączenia dwóch linii kolejowych biegnących wzdłuż obu brzegów rzeki.

    Jako inżynier zakontraktowany przez rząd pełnił też funkcję dyrektora Służby Telegraficznej Peru. Wielki wkład Wakulskiego stanowiła współpraca z Edwardem Habichem w tworzeniu i prowadzeniu pierwszej uczelni technicznej w Ameryce Łacińskiej. Dnia 18 marca 1876r. został wydany dekret o otwarciu Specjalnej Szkoły Inżynierów Budownictwa i Górnictwa w Limie - dzisiaj Państwowy Uniwersytet Inżynierii. Dnia 9 maja tego samego roku Edward Habich został mianowany dyrektorem tego Uniwersytetu i 23 lipca 1876 oficjalnie rozpoczął swą działalność. Franciszek Ksawery Wakulski został powołany, jako profesor Wydziału Budowy Dróg i Mostów. W dniu 2 grudnia 1878 roku został powołany na stanowisko zastępcy dyrektora Szkoły i dodatkowo prowadził Wydział Wytrzymałości Materiałów, wykładał mechanikę, rachunek różniczkowy i całkowy. Wakulski opublikował wiele prac w łamach peruwiańskich czasopism technicznych: "Kroniki robót publicznych Peru" i "Kroniki Inżynierów Peru".

    W 1887 roku razem z Malinowskim i Folkierskim przygotowali projekt budowy linii kolejowej na trasie Tarma - La Merced, w którym proponowali, aby rząd po jego rozpatrzeniu wyznaczył jednego ze swoich inżynierów do przeprowadzenia badania gruntu planowanej trasy. Wyznaczonym inżynierem został Franciszek Ksawery Wakulski.

    Wakulski mieszkał w Peru prawie 20 lat. W tym czasie przekazał przybranej ojczyźnie swoją wiedzę, doświadczenie i swój talent. Wspólną cechą polskich inżynierów był wysoki stopień odpowiedzialności i wysoki poziom etyki zawodowej. Jego praca w Peru w znacznym stopniu przyczyniła się do rozwoju Szkoły Inżynierów Budownictwa i Górnictwa oraz do postępu technicznego Peru.

    Pod koniec XIX wieku, wrócił do Polski. Prowadził budowę linii kolejowej w Galicji w odcinku Delatyn-Kołomyja-Stefanówka o 112 km długości w latach 1898-1899. Zmarł 11 września 1925r. w Warszawie.

    W Limie, w dzielnicy Jesús María znajduje się Park Polonia, gdzie stoi pomnik poświęcony Edwardowi Habichowi i zasłużonym polskim inżynierom dla rozwoju Peru, na którym jest umieszczona płaskorzeźba popiersia Franciszka Ksawerego Wakulskiego.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: