close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • STANISLAW DUNIN-BORKOWSKI

  • Stanislaw Dunin-Borkowski - geolog i badacz złóż i kopalin; jako wykładowca  wykształcił dwa pokolenia peruwiańskich geologów.

     

    Stanislaw Dunin-Borkowski urodził się 23 sierpnia 1931 roku we Lwowie. Pochodził z arystokratycznej rodziny kresowej. Jego rodzicami byli: Piotr Dunin-Borkowski i Maria z Gołuchowskich. Ojciec, był wojewodą lwowskim i poznańskim, oraz intelektualistą dwudziestolecia międzywojennego. Po inwazji sowieckiej podczas II  Wojny Światowej, rodzinie udało się przedostać na zachód Europy. W 1949 roku Stanisław Dunin-Borkowski dopłynął wraz częścią rodziny do Peru.

    Studiował na Państwowej Politechnice Peruwiańskiej od 1950 do 1956 r., otrzymując tytuł Inżyniera Górniczego. Studia doktoranckie odbył w Niemczech, na Uniwersytecie Technicznym w Clausthal, gdzie 28 lutego 1966 r obronił pracę doktorską na temat złóż żelaza w Peru pod kierunkiem prof. Mauchera. Kontynuował rozwój naukowy i zawodowy biorąc udział w studiach podyplomowych, seminariach międzynarodowych oraz w większości peruwiańskich kongresów geologicznych. Bardzo pomocna była mu w tym znajomość aż sześciu języków: hiszpańskiego, angielskiego, niemieckiego, włoskiego, francuskiego i polskiego.

    Był silnie zaangażowany w promocję polskich korporacji w Peru. Wspierał polskich wulkanologów i badaczy złóż mineralnych a także wskazywał potrzebę ściślejszej współpracy między polskimi i peruwiańskimi uczelniami. 

                Jego praca polegała na rozpoznawaniu i ocenie złóż polimetalicznych, miedzi, żelaza i kopalin  niemetalicznych. Był konsultantem towarzystw górniczych prywatnych i państwowych. Dorobek Stanisława Dunin Borkowskiego został ujęty w licznych artykułach opublikowanych przede wszystkim w biuletynach Peruwiańskiego Towarzystwa Geologicznego, którego był członkiem od 1966 r. Do jego prac naukowych należy zaliczyć również: Katalog Minerałów Przemysłowych Peru, oraz Minerały Przemysłowe Peru - możliwości biznesu.

                Od 1966 r. wykładał geologię Peru na Państwowej Politechnice Peruwiańskiej. Od 1972 r. wykładał na studiach podyplomowych, dotyczących poszukiwania i wykorzystania węgla. Po zakończeniu pracy na Państwowej Politechnicej Peruwiańskiej nauczał na innych uniwersytetach takich jak Uniwersytet Katolicki w Limie, Uniwersytet Limy, Państwowy Uniwersytet "Daniel Alcides Carrión" w Cerro de Pasco, oraz Państwowy Uniwersytet w Piura.

    Do otrzymanych przez niego nagród i wyróżnień możemy zaliczyć: medal okolicznościowy „Nicolas Copérnico” w 1974 r., za organizacje obchodów 500-lecia urodzin Kopernika w Limie; Odznaka Honorowa „Za zasługi dla kultury polskiej” w 1975 r.; dyplom honorowy Związku Inżynierów Peruwiańskich za zasługi geologiczne w 1982 r.; nagroda uniwersytetów limeńskich w 1988 r. za ciągłe dążenie do poznania krajowych zasobów węgla, oraz promowanie jego zastosowania.

                Pozostał aktywny naukowo do końca swoich dni. Pod koniec życia zajmował się szczególnie badaniem złóż węgla oraz kopalin niemetalicznych i ich wykorzystania w rozwoju przemysłu.  W 2005 r., na krótko przed śmiercią wygłosił odczyty w Krakowie i we Wrocławiu.

    Był żonaty z Katarzyną Gołuchowską, z którą ma trzy córki: Marię, Katarzynę i Isabel. Poza geologią jego pasja była historia starożytna oraz historia i polityka współczesna Europy i Polski. Zmarł 22 marca 2006 roku w Limie.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: